,

گناه و عصبانیت در دروغ

گناه و عصبانیت در دروغ

از بیشترین نشانه های فریب و دروغ در زبان بدن ترس و عصبانیت گزارش شده است که عبارتند از تن صدای بالا ، صحبت بلند و سریعتر ، خطاهای سخنرانی ، لکنت زبان ، صحبت های غیر مستقیم و بی مورد و صحبت کردن از یک سمت دهان ، حتی در بعضی مواقع دروغگو ممکن است ناخوشایند به نظربرسد.گناه و عصبانیت در دروغ_anger and guilt in bodylanguage

ممکن است در چهره ، گردن و گوش ها نشانه های خجالت زدگی مشاهده شود ، بیشتر شدن پلک زدن ، بی قراری  ، بزرگ شدن مرمک چشم  و عرق کردن. هرچه شخص اضطراب و دلهره بیشتری نسبت به متوجه شدن دروغهای  خود  بوسیله مخاطب داشته باشد این نشانه ها آشکار تر خواهند شد.در افزایش احتمال مجازات  باید شدت بیشتری در عصبانیت زبان بدن شخص مشاهده کنیم.مطالعات نشان می دهد که وقتی شخصی کار بدی انجام داده و درباره اش دروغ می گوید اما در خود گناه می بیند هر چه بیشتر احساس گناه کند نشانه های گناه در زبان بدن او بیشتر خواهد بود.

همچنین باید در مورد انگیزه گفتن دروغ شخص دقت بیشتری شود.اگر حرفهای شخص برای منافع شخصی نباشد ممکن است نشانه های عصبانیت مشاهده نشود.کسی که یک دروغ مصلحتی درباره غذای مورد علاقه خود می گوید شاید مقدار کمی عصبانیت از خود نشان دهد.

اشخاصی که زیاد دروغ می گویند و یا دروغگوی ماهری هستند ممکن است مقدار عصبانیتی که نشان دهند بسیار کم باشد نه بخاطر اینکه در دروغ گفتن تمرین کرده اند بلکه دروغ های آنها بندرت آشکار شده اند ، پس باید مقدار کمتری نگران برانگیخته شدن عصبانیت بخاطر دروغ گفتن باشند.در مقابل تعداد کمی از دروغگوهایی که به صورت مکرر این عمل را انجام می دهند بخاطر عواقب دروغ خود که ممکن است آشکار شوند نگران هستند اما  بیشتر آنها به دلیل نگران نبودن از عواقب ،عصبانیت در آنها کمتر است.گناه و عصبانیت در دروغ_anger and guilt in bodylanguage

همچنین دروغ های گفته شده به دوستان نزدیک یا خویشاوندهایی که برای دروغگو حائز اهمیت می باشد شخص را نسبت به نشان دادن عصبانیت حساس تر می کند. در این حالت ممکن است تن صدای آرام ، صدای لطیف ، سخنان به صورت کندتر و  نگاه رو به پایین بطوریکه شخص در حال جنگیدن با وجدان خود به دلیل گفتن این دروغ می باشد.اما باید توجه داشته باشید که حقیقت نیز می تواند همراه با نشانه گناه همانند دروغ باشد مخصوصاً در زمانهایی که شخص بداند گفتن حقیقت باعث آفرینش مشکل برای شخص دیگری خواهد شد. حتی در بعضی مواقع گفتن حقیقت همراه با استرس بیشتری تا گفتن دروغ بوده علت آن احساس شرم در متوجه شدن دیگران از کاستی یا اشتباهات شخص راستگو است.

بنابراین می توان نتیجه گرفت که همه دروغگوها نسبت به دروغهای خود احساس گناه نمی کنند و همه کسانی که حقیقت را می گویند نسبت به آن احساس خوبی نخواهند داشت . در خیلی از افراد دروغگو برای جلوگیری از ایجاد ناراحتی در اشخاص دروغ خود را توجیه می کنند یا به نحو دیگری بیان می کنند.

وقتی شخصی در حال گفتن حقیقت می باشد به طور معمول از آن موضوع مقدار زیادی اطلاعات  و تجربه داشته در حالی که یک دروغگو فقط در حال نقش بازی کردن و از روی خیالات خود می باشد. این موضوع می تواند نشانه هایی از فریب را مشخص کند. به همین دلیل شخص دروغگو ممکن است جزئیات کمتردر مورد موضوع بیان کند و یا عواطف کمتری ( شادی – ناراحتی و ..) در هنگام توضیح موضوع از خود نشان دهد ، مدارک کمتری برای ادعاهای خود ارائه دهد ، بصورت قاطعانه در مورد موضوع رفتار نکند ، به آینده موضوع اشاره نکند و هنگامی که در مورد موضوع صحبت می کند بیشتر حالت عصبی و سفت داشته باشد و حالت راحت و دلپذیر کمتر مشاهده شود.گناه و عصبانیت در دروغ_anger and guilt in bodylanguage

البته باید به زمینه و انگیزه دروغ گفته شده نیز دقت شود زیرا انگیزه و زمینه در زبان بدن به ما کمک بیشتری در پیدا کردن نشانه های فریب خواهد کرد.حقیقت یا دروغ می تواند نشانه های عصبی بودن ، ترس از آشکار شدن ، احساس گناه یا شرم  را همراه داشته باشد که با دانستن زمینه می توان دلیل آنها را دانست.

امتیاز دهید
0 نظرات

نظر دهید

نظر یا سوال خود را
همین حالا مطرح کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 + 8 =